Promocje
Wizyt:
Dzisiaj: 23Wszystkich: 36416

Ryzyko zawodowe

Zagrożenia chemiczne

 1. Zagrożenia czynnikami chemicznymi

       Czynniki chemiczne na stanowisku pracy  to substancje o działaniu:

toksycznym,

drażniącym,

uczulającym,

rakotwórczym.

        Toksyczne substancje chemiczne występują w warsztacie samochodowym w postaci par, gazów, mgieł, dymów lub pyłów. Intensywność ich występowania jest uzależniona od zakresu prac, jakie prowadzi dany warsztat. Szczególnie duża jest przy pracach spawalniczych, gdzie występują tlenki azotu, tlenki węgla, związki metali itp., oraz przy pracach lakierniczych, podczas których wydzielają się węglowodory, estry i sole kwasów organicznych, alkohole, ketony, toluen, ksylen i wiele innych szkodliwych substancji.

2. Działanie związków chemicznych

       Działanie na organizm mechanika samochodowego chemicznych trucizn przemysłowych zależy od szeregu czynników. Zasadnicze znaczenie ma przede wszystkim rodzaj trucizny i jej toksyczność, dawka i czas działania, stan trucizny, sposób i drogi wprowadzenia do ustroju oraz stan samego ustroju. Toksyczność różnych związków chemicznych, stosowanych w warsztatach samochodowych, jest bardzo różna. Zależy ona przede wszystkim od stopnia powinowactwa danego związku do tkanek i narządów ustroju oraz sposobu działania na organizm. Pod tym względem rozróżniamy trucizny, które wykazują działania drażniące, powodują głód tlenowy ( działania duszące), wykazują działanie narkotyczne oraz trucizny o działaniu mieszanym.

2.1. Działanie drażniące

        Działanie drażniące mają na organizm mają przede wszystkim trucizny w postaci gazowej, głównie takie gazy, jak amoniak, dwutlenek siarki – działające głównie na górne drogi oddechowe, chlor, fluor działają głównie na drogi oddechowe, jak i na tkankę płucną, oraz takie gaz, jak fosgen i tlenek azotu – działającego przede wszystkim na tkankę płucną i prowadzące do obrzęku płuc. Wszystkie te gazy działają również drażniąco na spojówki. Powodują one zmiany zapalne bezpośrednio w miejscu zadziałania oraz zmiany wtórne w postaci samozakażenia florą bakteryjną.

2.2. Działanie duszące

        Działanie duszące albo głód tlenowy może powstawać na skutek zablokowania przez truciznę przenoszenia tleny z płuc do tkanek, zablokowania lub zniszczenia enzymów oddechowych w tkankach i komórkach, bądź na skutek porażenia ośrodka oddechowego w mózgu. Działanie takie wykazuje np.: znana powszechnie trucizna – tlenek węgla oraz tlenki azotu, dwutlenek węgla w większych stężeniach, anilina, nitrobenzen, cyjanowodór, siarkowodór.

2.3. Działanie narkotyczne

         Działanie narkotyczne wykazują tzw. trucizny działające na układ nerwowy, np.: dwusiarczek węgla, szereg związków pochodnych benzenu i inne. Do tej grupy zalicza się również alkohole. Istotne znaczenie ma dawka trucizny. Zależnie od dawki rozróżniamy zatrucia ostre, podostre i przewlekłe.

2.4. Zatrucia ostre

        Zatrucia ostre w warunkach warsztatowych należą raczej do rzadkości i mogą się zdarzyć np. przy zastosowaniu nowych, mało znanych substancji, w przypadku awarii urządzeń bądź na skutek wyraźnego przekroczenia elementarnych zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. W przypadkach takich duża dawka trucizny może być nawet przyczyną zatrucia śmiertelnego.

2.5. Zatrucia przewlekłe

        Częściej natomiast w warunkach warsztatowych zdarzają się zatrucia przewlekłe. Są one wynikiem stopniowego odkładania się trucizny w ustroju ( kumulacja), która w małych dawkach jednorazowych nie wykazuje działania trującego. Zatrucia przewlekłe są zazwyczaj swoiste, związane z rodzajem trucizny, jej stężeniem oraz warunkami, w jakich powstały.